Emisje przemysłowe (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom ich kontrole) (przekształcenie) zanieczyszczenia środowiska



Holger Krahmer

Rada potrzebowała dużo czasu na przedłożenie swojej pozycji. Dyrektywa IPPC dotyczy ponad 50 tysięcy zakładów w Europie. W wielu sytuacjach Rada zaobserwowała wiele nieścisłości ( nadużycia, zbyt duża elastyczność) z korzyścią dla przemysłu. Propozycja Parlamentu Europejskiego i Rady są sprzeczne. Trzeba stworzyć projekt w postaci równości konkurencji. Standardy minimalne powinny działać na rzecz lepszych technologii.

Najważniejsze kwestie nad którymi warto się jeszcze zastanowić:
- Kwestia implementacji w każdym sektorze
- Wprowadzeniem standardów minimalnych przemysłu. W wielu sytuacjach występują zbyt duże wyjątki. Przykładem może być wyjątek w paragrafie 15 ustęp 4 (warunki w jakich można odstąpić od użytkowania najlepszych dostępnych technologii).
- Problem radykalnego spalania – skreślenie transition network.

Åsa Westlund
Wdrażanie starej dyrektywny było niewskazane. Obecnie odczuwalny jest negatywny wpływ wdrażania tej dyrektywy na zanieczyszczenie  środowiska. Jedynym wyjątkiem powinny być wielkie spalarnie, które produkują ok. 90% produkcji SO2 i NOx o wydajności 20-50 MWh.

Bogusław Sonik
Udziela poparcia stanowisku Pani Gardini. Należy wypracować wspólne stanowisko Rady i Parlamentu. Ważna jest poprawka 35 – utrzymanie krajowych planów przejściowych, aby móc wyrównać emisje. Dyrektywa azotowa ułatwia rozwiązanie wielu kwestii: Załącznik 5- pułapy emisyjne (turbiny gazowe) mogą zostać wykorzystane także w przypadkach krytycznych (90 mg SO2).

Komisja
Sieć bezpieczeństwa – istnieją 4 dyrektywy, które wprowadzają proponowane standardy. Standardy minimalne (paragraf 15 ustęp 4) Trzeba ograniczyć się do wyjątków, a nie z wyjątków robić reguły. Wielkie spalarnie – jest to jeden z sektorów, który rozwija się znacznie wolniej niż powinien. Nie powinien on być traktowany inaczej niż pozostałe sektory.